Foto’s maken bij de overdracht van je auto is een klusje van een paar minuten dat je later veel gedoe kan besparen. Op het moment dat de sleutel van hand wisselt, is alles duidelijk: de auto staat er, de kilometerteller heeft een stand en iedereen weet hoe het ding eruitziet. Een maand later kan dat anders klinken.
Het gaat hier niet om advertentiefoto’s, maar om bewijs voor jezelf. Je maakt ze niet om te laten zien hoe mooi de auto is, maar om later te kunnen zeggen: zo ging hij de deur uit.
Waarom je dit doet
In de meeste gevallen gaat een overdracht zonder problemen, en dan kijkt niemand ooit naar je foto’s. Maar soms komt er een bericht: er zou een deuk zitten die er niet was, de teller zou anders hebben gestaan of er is een boete van een moment dat de auto al weg was. Dan heb je liever iets in handen dan alleen je geheugen.
Een foto met datum en tijd is geen juridisch wondermiddel, en het vervangt geen papieren. Maar het is wel een eerlijke aanwijzing. Het laat zien hoe de auto er op dat moment bij stond, en dat kan een discussie meteen kort maken.
Zie het als een verzekering die niets kost. Een paar minuten en een telefoon zijn genoeg. Je hoeft niet te vermoeden dat er iets misgaat; je maakt de foto’s omdat je weet dat herinneringen vervagen.
Foto’s maken bij de overdracht: wat leg je vast?
Begin met de kilometerteller. Zet het contact aan, zodat het scherm brandt, en maak een foto waarop de stand duidelijk leesbaar is. Dit is het belangrijkste beeld, want de kilometerstand is een gegeven waar later het vaakst over gepraat wordt.
Loop daarna rond de auto en fotografeer elke kant: voor, achter, links en rechts. Neem ook een schuine foto vanuit elke hoek, zodat je de hele bumper en de flank in beeld hebt. Bestaande schade die je eerder hebt gemeld, leg je los vast, van dichtbij en van een stukje verderop. Dan is te zien hoe groot de plek is.
Vergeet het interieur niet. Een foto van de bestuurdersstoel, de achterbank en de kofferbak laat zien in welke staat de auto zich bevond. Maak er ook een van het dashboard met de waarschuwingslampjes, als die branden. Een lampje dat tijdens de overdracht brandt, hoort bij de staat van dat moment.
Wil je de kentekencard vastleggen, doe dat dan met zorg. Houd de tenaamstellingscode en papieren met je adres uit beeld, want die gegevens houd je liever voor jezelf. Voor het papier dat je overhandigt, is een foto vaak voldoende als geheugensteun.
Heb je een ondertekend papier of een document dat tijdens de overdracht wordt uitgewisseld, leg dat dan ook vast. Dat geldt ook voor het vrijwaringsbewijs dat je ontvangt, mits je het origineel zelf bewaart. Hoe de overdracht officieel werkt, lees je op rdw.nl.
Het tijdstip is ook van belang
Een foto zegt meer als je weet wanneer hij is gemaakt. De meeste telefoons slaan datum en tijd automatisch op in de gegevens van het bestand. Dat is een prima begin.
Wil je zeker zijn, maak dan een foto waarop ook iets te zien is dat de tijd aangeeft, zoals het scherm van de auto of je telefoon met de klok erop. Dat is iets overdreven voor de meeste mensen, maar niet verkeerd.
Zorg er ook voor dat je foto’s niet achteraf worden bewerkt of verwijderd. Bewaar de originelen, niet alleen een ingekorte versie. Een bewerkte foto verliest aan waarde.
Voorkom gedoe met de ander
Maak de foto’s op een rustige manier. Zeg wat je doet, en vraag of het goed is dat je een paar foto’s maakt voor je administratie. De meeste kopers vinden dat normaal, en een koper die er moeite mee heeft, geeft je zelf al informatie.
Neem de koper zelf niet herkenbaar in beeld zonder te vragen. Het gaat om de auto en de papieren, niet om personen. Fotografeer ook geen identiteitsbewijzen van de ander. Wat je mag doen met persoonsgegevens, kun je navragen bij de officiële instanties; hier gaat het om gezond verstand.
Is er een gesprek over de staat van de auto, bijvoorbeeld omdat de koper iets ziet dat je anders hebt beschreven? Dan helpen je foto’s om rustig te blijven. Je kunt laten zien wat je eerder hebt gemeld en wat er nieuw is. Het gesprek gaat dan over feiten.
Hoe lang bewaar je ze?
Vaste termijnen zijn er niet, en dat is ook niet nodig. Een nuchtere vuistregel is dat je ze bewaart tot alles rond de auto is afgehandeld: de vrijwaring staat op papier, de verzekering is opgezegd en de belasting is gestopt. Daarna is het nog een tijd verstandig om ze te houden.
Zet de foto’s in een apart mapje op je telefoon of computer, met de naam van de auto erbij. Een back-up is een goed idee, zodat je ze niet kwijtraakt als je telefoon het begeeft. Ruim ze op als je zeker weet dat de zaak is afgerond.
Wat als er toch gedoe ontstaat?
Dan heb je twee dingen: je foto’s en je papieren. Bekijk wat je kunt aantonen, zoek de tijdstippen erbij en leg het kalm uit. In veel gevallen is een eerlijk bericht met een paar foto’s genoeg om het op te lossen.
Loopt het uit de hand, dan bepaalt je eigen situatie wat verstandig is. Dit is geen juridisch advies, dus ga met een serieus geschil naar een instantie die dat kan beoordelen. Hoe je een telefonisch bod vastlegt voor je zover komt, lees je in telefonisch bod vastleggen.
Heb je een auto die je kwijt wilt en wil je weten waar je staat? Dan kun je een bod aanvragen. Aanvragen kost niets en is vrijblijvend. Vragen over het proces vind je ook bij de veelgestelde vragen.
Veelgestelde vragen
Moet ik foto’s maken bij de overdracht?
Het is niet verplicht, maar het is verstandig. Een paar foto’s van de kilometerstand en de staat van de auto kunnen later een discussie voorkomen.
Welke foto’s zijn het belangrijkst?
De kilometerteller, alle vier de zijden van de auto en bestaande schade. Voeg het interieur en het dashboard toe als er waarschuwingslampjes branden.
Mag ik de koper fotograferen?
Vraag het liever eerst. De foto’s gaan over de auto en de papieren, niet over personen. Een identiteitsbewijs van een ander hoort er niet bij.
Hoe lang bewaar ik de foto’s?
Houd ze minstens tot alles rond de auto is afgerond, dus tot de vrijwaring, de verzekering en de belasting zijn geregeld. Daarna is nog even bewaren verstandig.